Soframın Yegâne Rakısı

Ege’nin üzerinde kurşuna dizilir,
Kayıktan vurduğun muhtaçlığın.
Sevginin külleri ellerinden kayar,
Kalbin bu zaman gömülür hiçliğinin amansız çukuruna.
Bir kolum yarısında,
Avazım çıkıyor.
Lâkin kapatmış yaşların kulaklarını.
Ağlama kurban olduğum,
İbadetler yakacak yaşların.

Dolu dolu düşlerin,
Kayıp korkusuyla yükselmekte göğe.
Doğalar umudu güneş,
Bırakır yerini beter kederine.
Yeryüzüne inince keder,
Sanırsın ki yaşların.
Ağlama bu dünyaya feryadım figânım,
Umudumuz yanacak yeşilliklerde.

Boş sayfaların dolu dolu türküleri,
Bugün buram buram sarıyor yüreğini.
Bir tel,
Nasıl yakabiliyor kavuran ateşini ?
Üzerinde yoktur mevsimin değişkenliği,
Çek kürkünü üzerine,
Kışa saklayacak yaşlarının gidişi.

Üflüyorum benden çalınan,
Çocuksu umutları.
Yüreğinde saklıyor sevgin,
Benimsediğin umutlarımı.
Gülümseyişin doğanın çaresiz bıraktığı, Doğacak güneşin son umutları.
Bu ateşine,
Değer mi sanırsın yağmurların damlası.

Bırak cebinde sakladığın korkuları.
Tut ellerimi halim nasırlı.
Ey soframın yegâne rakısı,
Dertlerim gözlüyor yolculuğumun son durağını.
Dindir gönlümdeki ağrıyı,
Yaşım kurtarmıyor dik duruşlarımı.

Cihan ŞAHİN tarafından yayımlandı

Kırık Kalem'in Satırları...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: