Bir Hikayesi

O hep beklerdi
Bir gün olurda yaşarım diye
Hakimin kalemi kırıldı kırılalı
Bu gökten şimşek vuruldu vurulalı
Hep beklerdi.

Önünde bir sögüt
Duman olurdu.
Görürdü dünyayı.
Sevdiği mezardı.
Üzerinde bir yolluk
İçindeyse son beyazı.

Hep beklerdi bulutlardan,
Mey cığlıklarını.
Sadakatin çiçeğinden
Aşk sarkılarını,
Taşların yolculuğuna çıkan
Kireçli sulari,
Gülüşüyle gülümseten
Merhum sevgilisini,
Hep beklerdi.

Biten yağmurun kalıntılarını bulurdu
Meşe yapraklarında.
Hatırlardı gördüğü denizlerin
Gereksizliğini.
Dudaklarının arasından dumanlar çıkarırdı
Ve anlardı bulutlara yakınlığını.
Söylediği türkülerde,
Ölmediği günlerin acısı vardı.

Cihan ŞAHİN tarafından yayımlandı

Kırık Kalem'in Satırları...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: