Kendimden Olmayanlar

Üzerimde yaralı bir cevher,
Kalan günlerime ışık tutar.
Ardımda koşturan,
Kendimden bağımsızca güldüğüm,
Kendimden olmayan parçalar var.

Gözlerine şahit bu cevher.
Bükülmüş gibi tam ortasından,
Gördüğüm doğrular.
Yıkılmış bir hayalin,
Mert harabı var.

Duruşum seyrek.
Tek ayağım basmazken,
Yüreğime dolmuş bir kara bulut var.
Ne kadar gördüyse dünyayı,
O kadar yaram var.

Bir cihanı talan etmiş geze geze.
Her gün yeniden doğduğu,
Hızlıca gelişen korkularımda,
Talan olmanın da korkusu var.
Yakındığım ömrün,
Ayaklarıma ettiğim paspastan,
Ağrısı var.

Üzgünüm,
İçemediğim çorbalar,
Koklayamadığım çiçekler,
Yaraşamadığım gülüşler,
Oynayamadığım,
Oyuncaklar var.
Keşke öldüğümden,
Çocukken olsaydım haberdar.
İçimdeki bu sancı neden ?
Düşünüp durmazdım,
Yıllar boyu olup derbeder.

Bir gün bir mezardan kalkarsam,
Gam yiyeceğim çok şey var;
Daha fazla tutamamak sevgilinin elinden,
Okşamamak kardeşin saçlarını,
Sıvazlamamak babanın sırtını,
Yaşayamamak annenin kokusunu,
Gülememek eşe dosta,
Sevilememek,
Sevdiğin kadar

Cihan ŞAHİN tarafından yayımlandı

1 gün. Peki kanatlarının?

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: