Yoksul Yolcu

Dünyayı benimle batıran,
Benimle yücelten,
Karamsar harçlarımın,
Yoksul yolcusu…
Yorgundur yüreğimin tohumu.

Defalara mahsus bıçaklar yedim.
Yalnızım ki bildiremedim yaramı.
Çokça kanlar feda ettim.
Sindiremedim kimsenin kanını.

Yüzümü güllerden çekeli,
Güller bir hayli canlanır oldu.
Nefesimde derin ölümlerin tadı,
Damaklara konar oldu.

Tadı unutuldu sevinçlerin.
Kalbin özlemi,
Yorgunluğun mutluluğuydu.
Ya da mutluluğun yorgunluğu…

Ben yoksul bir yolcuyum.
Her daim cebimi yoklarım,
Kalır mı bir iki damla yaş diye.
Har vurup harman savuramam,
Korkuluyumdur.
Evde beni bekleyen acılarım vardır.

Bahçeme çiçekler ekemem,
Yüreğim az dinlensin isterim.
Bir bardak türkü,
Ve ayağımı uzatacak mutluluk isterim.

Kurarım hayalimi,
Alırım elime çatalımı.
Bir bir yerim karnım doyana dek.
Sonra çekilir yatağıma,
Acılara dalarım.

Mutluluğun para ettiği dünyada,
Ben yoksul bir yolcuyum.
Ödeyemem yarime yüreğimin kirasını.
Yumuşatırım ses tonumu,
Bükerim umudumu yere,
Sıkışığım derim,
Yok cebimde beş kuruş mutluluk.

Ben yoksul bir yolcuyum.
Memleketim yoksuldur.
Yoksuldur yüreğimin tohumu.

Cihan ŞAHİN tarafından yayımlandı

1 gün. Peki kanatlarının?

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: