Kemal Ağabey

Yaprak kıpırtadan gülüşüyle Kemal Ağabey
Bir çocukluğu anımsatır gibi,
Bu hüsran yollarını
Yormuyordu bizimle.

Acizliğin tohumları
Çiçek açıyordu avuçlarında,
Koklamıyordu yapraklarını
Bizler gibi.

Yalnızlığın ellerinden tutmuş ruhunda
Çocukluğun en masum yadırganışıydı,
Gülüşü.
Cebindeki anahtarların şakırdayışı,
Sırtındaki yükün
Tatlı yorgunluğunu anlatıyordu.

Elimdeki taşı bırakıp,
Kucak dolusu sarılmaları özlediğim,
Nadir anların meşalesi gibi aydınlandı Kalbimin,
Ve çocukluğumun yanıbaşında.

Urganların elinden boynumun kurtulduğu,
O aşkla çıktığım tren yolculukları,
Ve hüsran yollarını yorduğum
Dokunaklı mektuplar arasında,
Sesimin ilk defa çıktığı bir gülüşle,
Yudumluyordu çayını
Kemal ağabey.

Cihan ŞAHİN tarafından yayımlandı

1 gün. Peki kanatlarının?

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: